Column: Hoe zit dat bij u op school?

Workshops geven aan docenten blijft verrassend. Bevlogen docenten, geweldige faciliteiten en trendy docentenkamers, ik kom het vaak  tegen. Maar soms keer ik moedeloos naar huis, uitgeblust door de ‘het zal mijn tijd wel duren-houding’ van sommige docenten en de troosteloze kantine. Tijd om de rollen om te draaien: de workshopleider evalueert de school in plaats van andersom!

‘Eigen tijd’ is heilig?
Er is een groot verschil tussen trainingen die je  voor drieën geeft en trainingen die daarna plaatsvinden. Sinds jaar en dag zijn docenten gewend om hun tijd naast de ‘lesgeef-uren’ zelf in te vullen. Dus een training na drieën bijt wel eens met de planning van een docent. Ik heb het meegemaakt dat de leidinggevende zei “plan maar geen pauze in, want dan piepen er vaak docenten tussenuit”!  In sommige landen in Europa heb je als docent gewoon kantoortijden, de uren na het lesgeven besteed je verplicht op school . Of daarmee het beroep aantrekkelijker wordt, dat betwijfel ik, maar scholing wordt wel makkelijker te organiseren!

Differentiatie… ook voor docenten
Docenten verschillen onderling enorm als het gaat om ict-vaardigheden en kennis.  Toch valt mij op  dat de schoolleiding nog vaak dezelfde ict-cursus voor alle teamleden wil aanbieden. Natuurlijk probeert een goede workshopleider rekening te houden met verschillen binnen de groep.  Maar moet de schoolleiding zich niet afvragen of een training ‘digitaal lesmateriaal arrangeren’ wel nuttig is voor docenten die nog niet zo digitaal vaardig zijn? Meer maatwerk en goede afspraken met individuele docenten over hun professionalisering (géén vrijblijvendheid!), zou een heleboel schelen. Trainingen die niet aansluiten bij het niveau of de behoefte van een docent, zijn weggegooid geld.

Van superhip tot supertriest
Het moet gezegd, veel scholen voelen als een warm bad: goede faciliteiten, frisse lokalen (airco!), rustgevende docentenkamer met  uitgebreid theeassortiment, hippe kantine. Maar soms zit het tegen: systeemplafonds met lekkageplekken, plastic stoeltjes in de lerarenkamer, muffe lokalen volgepropt met ‘sfeermakers’ zoals verschoten posters van Eiffeltoren of Big Ben.Vaak onder een plat dak zodat je als docent bij een beetje zon les moet zien te geven in 30 graden Celsius en de zweetgeur van pubers. Hoezo effectief lesgeven? Ik zou zeggen, elke docent (en leerling!) heeft recht op goede arbeidsomstandigheden.Toen ik vorig jaar weer even voor de klas stond, waren er leerlingen die vroegen of ze deodorant mochten rondspuiten om de lucht op te frissen…ik gaf ze geen ongelijk.

Waterballon
Het onderwijs, de docenten, doen mij soms denken aan  een zachte waterballon. Je kunt er van alle kanten tegenaan duwen, zonder dat er echt veel gebeurt. Maar als iets of iemand tot de kern weet door te dringen, dan begint het te stromen en lijkt de energie niet te stoppen.  Het is fijn als je juist op dat moment als trainer een school binnenkomt en een beetje van die energie opvangt of mag helpen de bakens te verzetten. Eindoordeel? Docenten zijn net mensen en daarmee leuk publiek, de omstandigheden zijn niet altijd optimaal en professionalisering kan meer op maat!

Majorie Weistra
Majorie, voormalig docente Frans,  is zzp-er en geeft trainingen in het vo over web 2.0, social media, digitaal leermateriaal en wikiwijs. Daarnaast ontwikkelt ze lesmateriaal voor uitgevers. Ook is ze maat in maatschap Het 11Tal, elf onderwijsdeskundigen die hun kennis en krachten bundelen.